| تبليغات | X |
....................
.....
صلوات شعبانية
صلوات هر روزه ماه شعبان
أن يصلّي عند كلّ زوال من ايّام شعبان وفي ليلة النّصف منه بهذه
الصّلوات المرويّة عن السّجاد عليه السلام:
اللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ،
وَمَوْضِعِ الرِّسالَةِ،
وَمُخْتَلَفِ الْمَلائِكَةِ،
وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ،
وَاَهْلِ بَيْتِ الْوَحْىِ،
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد
الْفُلْكِ الْجارِيَةِ
فِي اللُّجَجِ الْغامِرَةِ،
يَأْمَنُ مَنْ رَكِبَها،
وَيَغْرَقُ مَنْ تَرَكَهَا،
الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ،
وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ،
وَاللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ،
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
الْكَهْفِ الْحَصينِ،
وَغِياثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَكينِ،
وَمَلْجَأِ الْهارِبينَ،
وَعِصْمَةِ الْمُعْتَصِمينَ،
َللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد صَلاةً كَثيرَةً،
تَكُونُ لَهُمْ رِضاً
وَلِحَقِّ مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد اَداءً وَقَضاءً،
بِحَوْل مِنْكَ وَقُوَّة يا رَبَّ الْعالَمينَ،
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
الطَّيِّبينَ الاَْبْرارِ الاَْخْيارِ،
الَّذينَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ،
وَفَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَوِلايَتَهُمْ،
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد،
وَاعْمُرْ قَلْبي بِطاعَتِكَ،
وَلا تُخْزِني بِمَعْصِيَتِكَ،
وَارْزُقْني مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَيْهِ
مِنْ رِزْقِكَ بِما وَسَّعْتَ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ،
وَنَشَرْتَ عَلَيَّ مِنْ عَدْلِكَ،
وَاَحْيَيْتَني تَحْتَ ظِلِّكَ،
وَهذا شَهْرُ نَبِيِّكَ سَيِّدِ رُسُلِكَ،
شَعْبانُ الَّذي حَفَفْتَهُ مِنْكَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ،
الَّذي كانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِه وَسَلَّمَ
يَدْاَبُ في صِيامِه وَقِيامِه
في لَياليهِ وَاَيّامِه
بُخُوعاً لَكَ في اِكْرامِه
وَاِعْظامِه اِلى مَحَلِّ حِمامِهِ،
اَللّـهُمَّ فَاَعِنّا عَلَى الاْسْتِنانِ بِسُنَّتِه فيهِ،
وَنَيْلِ الشَّفاعَةِ لَدَيْهِ،
اَللّـهُمَّ وَاجْعَلْهُ لي شَفيعاً مُشَفَّعاً
وَطَريقاً اِلَيْكَ مَهيعاً،
وَاجْعَلْني لَهُ مُتَّبِعاً
حَتّى اَلْقاكَ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَنّي راضِياً،
وَ عَنْ ذُنُوبي غاضِياً،
قَدْ اَوْجَبْتَ لي مِنْكَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ،
وَاَنْزَلْتَني دارَ الْقَرارِ وَمَحَلَّ الاَْخْيارِ.
خدايا از تو امان خواهم در آن روزى كه سود ندهد كسى را نه مال و نه فرزندان مگر آن كس كه دلى پاك به نزد خدا آورد
و از تو امان خواهم در آن روزى كه بگزد شخص ستمكار هر دو دست خود را و گويد اى كاش گرفته بودم با پيامبر راهى
و از تو امان خواهم در روزى كه شناخته شوند جنايتكاران به سيما و رخساره شان و بگيرندشان به پيشانيها و قدمها
و از تو امان خواهم در آن روزى كه كيفر نبيند پدرى بجاى فرزندش و نه فرزندى كيفر شود بجاى پدرش براستى وعده خدا حق است
و از تو امان خواهم در آن روزى كه سود ندهد ستمكاران را عذرخواهيشان و بر ايشان است لعنت و ايشان را است بدى آن سراى
و از تو امان خواهم در روزى كه مالك نيست كسى براى كسى ديگر چيزى را و كار در آن روز بدست خدا است
و از تو امان خواهم در آن روزى كه بگريزد انسان از برادر و مادر و پدر
و همسر و فرزندانش
براى هركس از ايشان در آن روز كارى است كه (فقط) بدان پردازد
و از تو امان خواهم در آن روزى كه شخص جنايتكار دوست دارد كه فدا دهد
از عذاب آن روز پسرانش و همسرش و برادرش
و خويشاوندانش كه او را در پناه گيرند و هر كه در زمين هست يكسره كه
بلكه او را نجات دهد،
هرگز كه جهنم آتشى است سوزان كه پوست از سر بكند
مولاى من تويى سرور و منم بنده و آيا رحم كند بر بنده جز سرور او ؟
مولاى من اى مولاى من ، تويى مالك و منم مملوك و آيا رحم كند بر مملوك جز مالك ؟
مولاى من اى مولايم تويى عزتمند و منم خوار و ذليل و آيا رحم كند بر شخص خوار جز عزيز ؟
مولاى من اى مولاى من تويى آفريدگار و منم آفريده و آيا رحم كند بر آفريده جز آفريدگار ؟
مولاى من اى مولاى من تويى بزرگ و منم ناچيز و آيا رحم كند بر ناچيز جز بزرگ؟
مولاى من اى مولاى من تويى نيرومند و منم ناتوان و آيا رحم كند بر ناتوان جز نيرومند ؟
مولاى من اى مولاى من تويى بى نياز و منم نيازمند و آيا رحم كند بر نيازمند جز بى نياز ؟
مولاى من اى مولاى من تويى عطابخش و منم سائل و آيا رحم كند بر سائل جز عطاكننده ؟
مولاى من اى مولاى من تويى زنده و منم مرده و آيا رحم كند مرده را جز زنده ؟
مولاى من اى مولاى من تويى باقى و منم فانى و آيا رحم كند بر فانى جز خداى باقى ؟
مولاى من اى مولاى من تويى هميشگى و منم زوال پذير و آيا رحم كند بر زوال پذير جز خداى هميشگى ؟
مولاى من اى مولاى من تويى روزى ده و منم روزى خور و آيا رحم كند روزى خور را جز روزى ده ؟
مولاى من اى مولاى من تويى سخاوتمند و منم بخيل و آيا رحم كند بر بخيل جز سخاوتمند ؟
مولاى من اى مولاى من تويى عافيت بخش و منم گرفتار و آيا رحم كند بر شخص گرفتار جز عافيت بخش ؟
مولاى من اى مولاى من تويى بزرگ و منم كوچك و آيا رحم كند بر كوچك جز بزرگ ؟
مولاى من اى مولاى من تويى راهنما و منم گمراه و آيا رحم كند بر گمراه جز راهنما ؟
مولاى من اى مولاى من تويى بخشاينده و منم بخشش پذير و آيا رحم كند بخشش پذير را جز بخشاينده ؟
مولاى من اى مولاى من تويى سلطان و منم گرفتار آزمايش و آيا رحم كند به بنده گرفتار آزمايش جز سلطان ؟
مولاى من اى مولاى من تويى دليل و راهنما و منم متحير و سرگردان و آيا رحم كند سرگردان را جز راهنما ؟
مولاى من اى مولاى من تويى آمرزنده و منم گنهكار و آيا رحم كند گنهكار را جز آمرزنده ؟
مولاى من اى مولاى من تويى غالب و منم مغلوب و آيا رحم كند بر مغلوب جز غالب ؟
مولاى من اى مولاى من تويى پروردگار و منم پروريده و آيا رحم كند پروريده را جز پروردگار ؟
مولاى من اى مولاى من تويى خداى با كبريا و بزرگمنش و منم بنده فروتن و آيا رحم كند بر فروتن جز خداى بزرگمنش ؟
مولاى من اى مولاى من به من رحم كن به رحمت خود و خوشنود شو از من به جود و كرم و فضل خود
اى صاحب جود و احسان و نعمت و امتنان به رحمتت اى مهربانترین مهربانان
شعبان شد و پیک عشق از راه آمد
عطر نفس بقیة الله آمد
با جلوه سجاد و اباالفضل و حسین
یک ماه سه خورشید در این ماه آمد
این اعیـاد بر شما مبارک
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم
رب النور العظيم و رب الكرسي الرفيع و رب البحر المسجور و منزل التورات و
الانجيل و الزبور و رب الظل والحرور و منزل القران العظيم و رب الملائكه
المقربين و الانبياء و المرسلين
حتماً داستان شفای پدرم را از قسمت آرشیو موضوعی بخوانید....................
آیات و روایات زیادی در زمینه توبه حقیقی و راستین وجود دارد که به عنوان نمونه، به یک مورد اشاره میشود:
شخصی در پیشگاه امیرالمؤمنین علی علیه السلام گفت:«استغفرالله.» (از خداوند طلب آمرزش می کنم)
امام با شنیدن این جمله خشمگین شد و به او فرمود:« مادرت به سوگت
بنشیند. آیا میفهمی که استغفار چیست؟ استغفار، مقام بلندمرتبگان است. این
جملهای که گفتی چند کلمه است، اما استغفار حقیقی شش معنی و مرحله دارد:
نخست پشیمانی از گذشته؛ دوم تصمیم بر ترک همیشگی گناه در آینده؛ سوم
اینکه حقوقی را که از مردم ضایع کرده ای به آنها باز گردانی، به طوری که
هنگام ملاقات پرورگار، حقی بر تو نباشد؛ چهارم این که هر واجبی را که ترک
کردهای به جای آوری (قضا کنی)؛ پنجم آنکه گوشتهایی که بر اثر اعمال حرام
بر بدنت رشد کرده، با اندوه بر گناه، آب کنی تا چیزی از آن باقی نماند و
گوشت تازه به جای آن بروید؛ و ششم آنکه به همان اندازه که شیرینی معصیت و
گناه را چشیدی، سختی و زحمت طاعت را نیز بچشی.
پس از انجام همه این مراحل است که باید بگویی استغفرالله »
شاید همه منتظر یک معجزه هستند اما من معجزی شفای پدرم را دیدم توسط آقام اباالفضل(علیه السلام) (در قسمت آرشیو موضوعی موجود است) به شما می گویم به سمت خدا بروید که به سمت شما می آید و اگر شما یک قدم بروید خدا قدم های زیادی به سمت شما می آید.
به سمت اهل بیت (علیه السلام) بروید که می شود با آنها راه را پیدا نمود...........
« یا ایّها الذین آمنوا توبوا الی الله توبةً نصوحاً...»
ای کسانی که ایمان آورده اید! به سوی خداوند توبه کنید توبه ای خالص....
....
بعد از ظهور توبه ای پذیرفته نیست ....
نه شرم و حیا ، نه عار داریم از تو
اما گله بی شمار داریم از تو
ما منتظر تو نیستیم ، آقا جان
تنها همه « انتظار » داریم از تو !
ای اصل امید ! بیم ها را دریاب
بابای همه! یتیم ها را دریاب
هر چند خدا خودش کریم است ! آقا
لطفی کن و « یاکریم » ها را دریاب
جلیل صفربیگی
مفهوم و کیفیت صلوات
در آیه 56 سوره احزاب آمده است که «خدا و فرشتگان بر پیامبرش درود و صلوات می فرستند.» اکنون این پرسش مطرح می شود که مفهوم صلوات خدا و فرشتگان چیست و کیفیت صلوات بر پیامبر(صلوات الله علیه) چگونه است.
آثار و فضایل صلوات
الف)بعضی از آثار دنیوی
صلوات، از بین برنده «نفاق» و «غم» و «بخل»
........
ب)بعضی از آثار اخروی صلوات
2) کفاره گناهان، خلاصی از آتش و رفع عذاب قبر
.........و إذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما.و الذین یبیتون لربهم سجدا و قیاما.و الذین یقولون ربنا اصرف عنا عذاب جهنم إن عذابها كان غراما.ساءت مستقرا و مقاما.إذا أنفقوا لم یسرفوا و لم یقتروا و كان بین ذلك قواما...و الذین لا یشهدون الزور و إذا مروا باللغو مروا كراما (1) .
آیات فوق از سوره فرقان است. خداوند در این آیات صفت مؤمنان گزیده را شمرده است. ... همه نشانههایى را كه براى بندگان كامل پروردگار «عباد الرحمن» معین شده در على بن الحسین (ع) آشكار است. او در چنان دوره تاریك براى جویندگان انسانیت به حقیقت چراغى روشن بود. با رفتار و گفتار خود سیرت فراموش شده جد و پدر و خاندان رسالت را زنده كرد و مردمى كه سالها با عصر نبوت فاصله داشتند نمونه تربیت اسلامى را به چشم خود دیدند. پرستش خدا، نرم خوئى، محاسبه نفس تا حد ریاضت، خود شكنى براى حق، دستگیرى مستمندان، بخشش، پرهیزگارى و...
جناب حجة الاسلام آقای مكارمی فرمودند:
نقل شده است در یكی از شهرهای شیراز شخصی همراه عمویش برای ماهیگیری به كنار ساحل میرود و در آنجا یكدفعه غرق میشود. عموی وی، نگران از مرگ برادرزاده ، ناگهان میبیند كه وی روی آب آمد! باری، شخص غرق شده كنار ساحل میآید و عمویش از او میپرسد: چگونه نجات یافتی؟ میگوید: در حال غرق شدن ، به یاد روضهها افتادم، پس از آن عرض كردم: یا اباالفضل!
آستان مقدس حضرت ابوالفضل(ع) تاریخ مشتركی با آستانه سیدالشهداء ابیعبداللهالحسین(ع) دارد و یكی از مهمترین زیارتگاههای شیعیان جهان است. حضرت ابوالفضل العباس(ع)، كه به امر برادرش سیدالشهداء(ع) به منظور تهیه آب برای خیمهگاه خاندان نبوت به آبشخور فرات رفته بود، در یك جنگ دلیرانه در كنار نهر علقمی به شهادت رسید و به علت دوری محل شهادت وی از خیمهگاه سیدالشهداء(ع) و میدان نبرد و نیز شدت یافتن جنگ، پیكر مطهر او در همان محل باقی ماند و سپس همانجا نیز به خاك رفت. بنیاسد، اولین كسانی بودند كه قبر مطهر آن حضرت را به شكلی بارز و برجسته بنا كردند كه آثار آن از بین نرود. اولین زائران این آستانه مطهر نیز نخست عبیدالله فرزند حرّ جعفی، از برجستگان شیعه در كوفه و سپس در بیستم صفر سال 62 ق. صحابی مشهور جابر بن عبدالله انصاری بودند.
میلاد فرزند شجاعت
ده سال پس از رحلت حضرت رسول(ص) و حضرت فاطمه(س)، وقتی علی(ع) به فكر گرفتن همسر دیگری بود، عاشورا در برابر دیدگانش بود. برادرش «عقیل » را كه در علم نسب شناسی وارد بود و قبایل و تیره های گوناگون و خصلتها و خصوصیّتهای اخلاقی و روحی آنان را خوب میشناخت طلبید. از عقیل خواست كه: برایم همسری پیدا كن شایسته و از قبیله ای كه اجدادش از شجاعان و دلیر مردان باشند تا بانویی این چنین، برایم فرزندی آورد شجاع و تكسوار و رشید.
«كان الحسین رضى الله عنه فاضلا كثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها (1) »
حسین (ع) بسیار روزه مى گرفت و نماز مى گزارد و به حج مى رفت و صدقه مى داد و همه ى كارهاى پسندیده را انجام مىداد. شخصیت حسین بن على (ع) آنچنان بلند و دور از دسترس و پر شكوه بود كه وقتى با برادرش امام مجتبى (ع)، پیاده به كعبه مى رفتند، همه ى بزرگان و شخصیتهاى اسلامى به احترامشان از مركب پیاده شده، همراه آنان راه پیمودند.
چون خبر ولادتش به پیامبر گرامى اسلام (ص) رسید، به خانه ى حضرت على و فاطمه (ع) آمد و اسماء (2) را فرمود تا كودكش را بیاورد.اسماء او را در پارچه اى سپید پیچید و خدمت رسول اكرم (ص) برد،آن گرامى به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت
پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله) :
بهترین مردمان ، خوش اخلاق ترین آنهاست.
امام علی (علیه السلام) :
آن کس که با دست کوتاه ببخشد ، از دستی بلند پاداش گیرد.
امام علی (علیه السلام) :
در شگفتم از کسی که می تواند توبه کند و نا امید است.
زندگینامه حضرت امام موسي كاظم عليه السلام
نام امام هفتم ما , موسى و لقب آن حضرت كاظم ( ع ) كنيه آن امام ابوالحسن و ابوابراهيم است .
