| تبليغات | X |
ما كاربرد این سلاحها را حرام، و تلاش برای مصونیت بخشیدن ابناء بشر از این بلای بزرگ را وظیفهی همگان میدانیم.
دنيا هم دنياى زورگوئى است؛ دنياى ظلم است؛ دنياى خوبى نيست؛ دنياى بدى است؛ دنياى جاهليت است؛ دنياى غلبهى شهوترانها و زورگوها بر اكثر مردم جهان است. در يك چنين دنيائى خيلى بايد مراقب بود، خيلى بايد هوشيارانه عمل كرد، مدبرانه عمل كرد، شجاعانه عمل كرد. مىبينيد رفتار اين سران دنيا را؛ براى اطماع خودشان، براى حرص خودشان، براى پشتيبانى و حمايت از كمپانىهاى مورد تأييد خودشان، براى پر كردن جيبهاى كمپانىداران و سرمايهداران بزرگ، مىبينيد چه فجايعى در دنيا دارد اتفاق مىافتد؛ البته زير نام نيك شعارهاى توخالى و دروغين. جنگطلبند، اسم صلح را مىآورند و زير تابلوى صلح مىايستند؛ براى انسانها و بشر هيچ حق و اعتبارى قائل نيستند، زير تابلوى حقوق بشر قرار ميگيرند؛ اهل تجاوزند، تجاوز جزو سياستهاى اصلى كارهايشان است، ادعاى مقابله با تجاوز ميكنند؛ در سياستهاى خودشان، در رفتارهاى خودشان، از همهى شيوههاى كثيف استفاده ميكنند و بهره ميگيرند؛ از ترور استفاده ميكنند، سازمانهاى تروريست به وجود مىآورند، شركتهاى تروريست استخدام ميكنند - كه اينها چيزهاى واضح امروز دنياست
منظور از کار مضاعف و همت مضاعف کمی نیست، کیفی استمقام
معظم رهبری و فرماندهی کل قوا امسال را سال همت مضاعف و کار
مضاعف قرار دادند.در متن فرمایشات ایشان آمده که کار جدید، کار
بهتر؛ یعنی هم کار بیشتر و هم بهرهوری بیشتر. البته این مضاعف بودن
به معنای دقیقاً دو برابر نیست که کسی بگوید من که دوازده ساعت
کار میکردم حالا باید بیست و چهار ساعت کار کنم؛ نه، منظور کمی
نیست، منظور کیفی است.
ممکن است شما فکرتان را به کار بیندازید،
بهرهوری کارتان را ده برابر کنید. ممکن است شما نیتتان را اصلاح
کنید، ممکن است شما تصمیم بگیرید به نواندیشی، بازنگری، اصلاح
امور، ابتکار، ابداع و راه نو و اینها آثار چندین برابر برکارتان
بگذارد. اینها بیجهت نیست، حقیقتهایی است که در پیشگاه خدای
متعال وجود دارد. اینکه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم)
میفرماید که شما سه تا تسبیحات اربعه بگوئید ثواب یک عمره دارد،
زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) ثواب هزار حج دارد یا
خداوند صدقات را مضاعف و ربا را نابود میکند، اینها حقیقت است.
نتیجه این تلاشها در غرب، از هم پاشیدن خانواده و بیگانه شدن افراد جامعه از یكدیگر است؛ اما با اثبات پوچی و به بن بست رسیدن این تفكرات، افراد به دین برمیگردند و اكنون با آغاز این حركت بزرگ، اسلام در كانون توجه قرار گرفته است/جا دارد سازمان كنفرانس اسلامی كه اساسا برای حمایت از فلسطین تشكیل شده، به وظیفه ذاتیاش در دفاع از فلسطین و بسیج دنیای اسلام در برابر حركتهای موذیانه صهیونیستها عمل كند.
از لحظه لحظهى روزهاى مسئوليت من و شما سؤال خواهد شد. از همه سؤال خواهد شد؛ منتها آن كسى كه بار سنگينى بر دوشش نيست، مثل آن كسى است كه مال زيادى ندارد؛ از او حساب بخواهند، سرانگشتى يك چند قلم بيان خواهد كرد، خلاص خواهد شد. آن كسى كه مالِ زياد دارد، اندوختهاى دارد، رشتههاى گوناگون درآمدى دارد، طبعاً اگر از او حساب بخواهند، با يك كلمه و دو كلمه، اين حساب تمام نميشود. اگر طرف حساب، دقيق باشد و بخواهد مو را از ماست بكشد و بخواهد سختگيرى كند، بخواهد با عدالت رفتار كند، طبعاً خيلى مشكل خواهد شد؛ قدم به قدم اين را بايست جواب داد: اين پول را از اينجا به دست آورديم، اينجا خرج كرديم، به اين دليل به دست آورديم، به اين دليل خرج كرديم. مسئوليت هم همين جور است. حالا الحمدللَّه شماها علىالظاهر افراد مالدار و پولدار و ثروتمندى نيستيد - انشاءاللَّه كه نباشيد - ليكن سنگينى مسئوليت شما از سنگينى آن مال بيشتر است. از ما سؤال ميكنند: در فلان قضيه، شما مسئوليتتان چه بود؟ جزئيات مسئوليت را بايد بدانيد. اگر ندانيم، سؤال ميكنند كه چرا نميدانستى مسئوليتت اين است؟ چطور غفلت كردى؟ وقتى كه بدانيم، ميگويند حالا اين مسئوليت را چطور ادا كرديد؟ طول ميكشد تا شرح بدهيم، تا بيان كنيم، تا عذر بياوريم.
امروز هم در ميدان علم، ميدان سياست، ميدان تلاش و كار، ميدان همبستگى ملى
و ميدان بصيرت، شما جوانها پايمردى خودتان را نشان داديد، ايستادگى خودتان
را اثبات كرديد. گاهى اوقات جنگ نظامى آسانتر از جنگ فكرى است 
هر سال نوزدهم دى را همه ى ملت ايران، بخصوص مردم عزيز و بابصيرت قم، همچون يك مقطع تاريخىِ گويا و زباندار، به رخ مستكبران عالم ميكشند. جا هم دارد؛ حقيقتاً هم حادثه اى مثل نوزدهم دى، به رخ دشمن كشيدنى است.
...
بزرگترين ثروت براى يك نظام همين است كه مردم پشت سرش باشند. آمدند به اصطلاح خواستند اين حركت مردمى را خراب كنند؛ گفتند راهپيمائى حكومتى! بى عقلها نفهميدند كه با اين حرف دارند حكومت را تعريف ميكنند؛ دارند از حكومت تمجيد ميكنند. اين چه حكومتى است كه در ظرف دو روز - روز عاشورا (يكشنبه) آن خباثتها را راه انداختند، روز چهارشنبه اين حركت عظيم راه افتاد - ميتواند يك چنين بسيج عظيم ملى را در سرتاسر كشور بكند؟ امروز كدام كشور ديگر، كدام حكومت ديگر چنين قدرتى دارد؟ قوى ترين حكومتهاى دنيا و ثروتمندترينشان - كه ولخرجى هاى زيادى هم براى جاسوس پرورى و خرابكارى و تروريست پرورى دارند - اگر همه ى تلاششان را هم بكنند، نميتوانند ظرف دو روز، صد هزار نفر آدم را بياورند توى خيابانهاى شهرشان يا كشورشان. چند ده ميليون انسان در سرتاسر كشور بيايند! اگر به دستور حكومت آمده باشند، اين خيلى حكومت مقتدرى است؛ پس خيلى حكومت قوى اى است كه اينجور امكان بسيج را دارد. اما حقيقت غير از اين است؛ حقيقت اين است كه در كشور ما حكومت و مردمى وجود ندارد - همه يكى اند - مسئولين حكومت، از شخص حقير اين بنده گرفته تا ديگران، هر كدام قطره هائى هستيم در اقيانوس عظيم اين ملت.
بسماللَّهالرّحمنالرّحيم
