ولادت بانوي صبر و شكيبايي مبارك باد.

علاقه و محبت امام حسین و زینب(ع) به یکدیگر در تمام مراحل زندگیشان جلوه گر است: در طفولیت، زینب جز در آغوش حسین آرام نمی گرفت و همواره به او چشم می دوخت. گویند: موقع ازدواج، زینب کبری با شویش، عبد اللّه شرط کرد که همه روزه به او اجازه دهد تا حسین(ع) را زیارت کند و کمتر روزی بود که زینب حسین را نبیند.
پر رفت و آمدترین خانه «محله بنیهاشم» را آوای شادی و سرور در آغوش گرفته بود، موج شعف و لبخند همراه با انتظار، فضای خانه و محله را پر کرده بود. همه برای ولادت سومین نوه عزیز پیامبر لحظهشماری میکردند، و دل خوش میداشتند که «مولود فاطمه» را در آغوش بفشارند و گل بوسههای محبت را بر گونههای عطر آگینش نثار گردانند.
پس از یک سکوت تقریباً کوتاه، موج شادی در فضا اوج گرفت، و همه با خبر شدند که از دامن زهرا علیهاالسلام، دختر بزرگواری چهره بهجهان گشوده است.
...
مادر زینب، فاطمه زهراست- محبوبترین دختران
پیامبر نزد آن بزرگوار- کسی که از نقطه نظر خلقت و خصلت شبیهترین افراد
به پیغمبر است و خداوند به او امتیازاتی بخشیده، کسی که حلقه پیوند رسالت و
امامت است و از دامن پاک او، درخت سلاله پیامبر شاخه و برگ می رویاند، و
میوههای شیرین اهل بیت(ع) را به بوستان تاریخ تقدیم میدارد.
آری، مادر زینب(ع) فاطمه است، پاره تن پیامبر، آن که خشنودی او به خشنودی پیغمبر(ص) وابسته است، آن که اگر خشمناک شود، پیغمبر(ص) هم غضبناک میگردد، آن بانوی دانشمند و با بصیرت، عابد و زاهد، مبارز و مجاهد، دلسوز و فداکار، مقاوم و سرسخت در برابر کجیها و در یک سخن همانطور که حبیب خدا و رسولالله(ص) فرموده: « سیّدة نساء العالمین.»(2)
فاطمه(ع) از هر جهت، سالار و سرآمد همه بانوان جهانیان است.
يزيد ملعون چون از ورود اهلبيت طاهره عليهم السلام به شام آگهي يافت مجلس آراست و به زينت تمام بر تخت خويش نشست و ملاعين اهل شام را حاضر كرد، از آن سوي اهل بيت حضرت رسول صلي الله عليه و آله را با سرهاي شهداء عليهم السلام در باب دالاماره حاضر كردند در طلب رخصت باز ايستادند. نخستين زحر بن قيس (لعنه) كه مأمور بردن سر حضرت حسين عليه السلام بود رخصت حاصل كرده بر يزيد (پليد) داخل شد، يزيد (لعنه) از او پرسيد كه واي بر تو خبر چيست؟
برخی از انسانها به رغم آن که امام نیستند، ولی جایگاه و مقام بلندی دارند، که این جایگاه را به خاطر قابلیتها و اعمال خود کسب کردهاند. حضرت عباس (ع) حضرت زینب (س) و حضرت معصومه (س) از این انسانها هستند که جایگاه و مقامی بس بلند دارند. امام سجاد (ع) در ترسیم جایگاه ابوالفضل (ع) فرمود: "رحم الله الله عمی العباس فلقد آثر و أبلی وفدا أخاه بنفسه حتی قطعت یداه فأبدله الله عزوجل بهما جناحین یطیر بهما مع الملائکة فی الجنة کما جعل جعفر بن ابی طالب. و انّ العباس عند الله تبارک و تعالی منزلةّ یغبطه بها جمیع الشهداء یوم القیامة؛ خدا رحمت کند عمویم عباس را که در آن مقام ایثار، گذشت، فداکاری، جانبازی، قطع شدن دستانش و یافتن بال پرواز در بهشت با جعفر طیار و فرشتگان مطرح است. عمویم عباس نزد خدا مقامی دارد که روز قیامت، همه شهیدان به آن غبطه میخورند و رشک میبرند".حضرت زینب (س) نیز از فضایل و مناقب بسیاری برخوردار بود آن حضرت راوی حدیث از حضرت فاطمه زهرا (س) و اسماء بنت عمیس بود و در برخی از علوم دیگر مانند علوم قرآن و تفسیر مرتبهی بالایی داشت.
زينب عليهاالسلام دختر على و زهرا عليهماالسلام در روز پنجم جمادى الاولى سال پنجم يا ششم هجرت در مدينه منوره ديده به جهان گشود، در پنج سالگى مادر خود را از دست داد و ازهمان دوران طفوليت با مصيبت آشنا گرديد. در دوران عمر با بركت خويش، مشكلات و رنجهاى زيادى را متحمل شد، از شهادت پدر و مادر گرفته تا شهادت برادران و فرزندان، و حوادث تلخى چون اسارت و... را تحمل كرد. اين سختىها از او فردى صبور و بردبار ساخته بود.
شجاعت حسين (ع ) در خواهرش زينب (س ) هم بود؛ يا زينب (س ) هم در مقام شجاعت قطع نظر از جهت امامت ، كمى از حسين (ع ) ندارد قوت قلبش به بركت اتصالش به مبداء تعالى راستى محيرالعقول است .
شيخ شوشترى مى فرمايد: اگر حسين (ع ) در صحنه كربلا يك ميدان داشت ، مجلله زينب (س ) دو ميدان نبرد داشت : ميدان نبرد اولش مجلس ابن زياد، و دومى مجلس يزيد پليد.
پدر : أسد الله الغالب، حضرت امیرالمومنین، علیّ بن ابیطالب علیه السلام
نام مادر : حبیبة ذات کبریا، حضرت فاطمة زهرا سلام الله علیها
ولادت : سال پنجم یا ششم هجری قمری
محل تولد : مدینه
القاب : صدیقه الصّغری، عصمه الصّغری، ولیّه الله العظمی ، ناموس الکبری ، شریکه الحسین ، کامله ، فاضله و...
همسر : عبدالله فرزند جعفر بن ابیطالب